Op de tafel in de woonkamer stond een grote schaal, met heel veel kastanjes erin. Mevrouw Tuinier vertelde me het verhaal:
Al sinds ze verkering hadden, nam meneer Tuinier elk jaar de eerste kastanje die hij vond voor haar mee. Soms onverwacht, als hij terugkwam van een nazomerwandeling. Soms langverwacht als de herfst al lang had ingezet en ze zich begon af te vragen of hij zijn traditionele cadeau misschien wel vergeten was. Maar hij vergat het nooit. 65 verliefde kastanjes in de schaal. Meneer en mevrouw Tuinier gingen vorig jaar naar de hemel, de kastanjes naar de container, de traditie naar een ander:
Ik geef m’n vader een kus en stop iets in zijn hand. Hij zegt: “Ik dacht al, zou ze het vergeten zijn?”
