Sinds kort hangt er een lamp van 75 watt in de badkamer en dus zijn er ineens vlekken die er vroeger heus niet waren. Dat wordt poetsen, want de meiden komen overmorgen. De afgelopen twee dagen bestonden dan ook uit tot rolberoertens toe opruimen, stofzuigen, dweilen, wassen draaien, de hele badkamer in de bleek, spiegels afnemen, waar ligt in vredesnaam m’n goede beddengoed, brood/beleg/sapje/koffie check, nog een keer stofzuigen, was opvouwen, overige rommel in de kast proppen en hopen dat het er niet uitvalt, goede kleren uitzoeken, opmaken, toch maar wat anders aan, shit de plant valt om dus nog een keer stofzuigen en… ontspan. Ik fiets naar de Mexicaan, naar de meiden.
Ter inleiding, 15 jaar in een notedop: Vroegert in Steenwiek leerden we elkaar kennen. Zeven meiden met als grootste gemene deler het avontuur onder de rook van de Steenwieker Toorn. Eerst een beetje aan elkaar snuffelen op de RSG en al gauw arm in arm door de gangen van de school, naar het plaatselijke café, het jeugdhonk, de festivals en andere hotspots in de Kop van Overijssel. Zoals daar waren het Pandje, de Buze, Aardappelrock, Stenovicum, de Ruxveense Plas en de skatebaan in Meppel. We hadden een zwak voor dezelfde knullen, of nou ja, knul (Norman. Spreek uit: Normammm), we aten de Steenwieker culinaire hoogstandjes (pita kaas met knoflooksaus) en dronken de plaatselijke sjieke drankjes (bessen-jus, malibu-jus, eigenlijk van alles met jus). Later breidden we ons territorium uit naar Lowlands en toen we daar eenmaal van hadden geproefd, werd het tijd om te verkassen. Weg van het Steenwiekerland, de echte wereld in. We schoten wortel in Delft, Amsterdam, Groningen en Utrecht. Weer wat later ook in Melbourne en Kallenkote. En vanavond zitten we aan de chimichanga en de wijn. (En de Jägermeister, want "dat helpt tegen keelpijn.")
We praten over tietbiopsies, onze vaders, de kleine Sarah van Lies, over wel of niet extra opmaken om aan de buurvrouw of juist je beste vriendinnen te laten zien dat het goed met je gaat. Over acné na je 25e en over dat vriendjes nooit opruimen en als je daar dan ruzie over maakt dat ze dan vervolgens geen lieve smsjes sturen omdat ze op hun pik zijn getrapt. Ook over dat Heady heeft gezoend op Pukkelpop en dat Joon een keer een blind-internetdate had die zo saai was dat ze Lulu en Lies ook maar had uitgenodigd en dat zij lekker gingen bijkletsen terwijl hij voor hun stond te koken. We wandelen door de stromende regen naar Noorderzon en laten ons onderweg fotograferen. We kletsen terwijl we lopen, we kletsen terwijl we schuilen voor een hoosbui. We kletsen terwijl het water inmiddels vijf centimeter hoog in onze pumps en sneakers staat, maar dat maakt niet uut want we bin’ niet van suuker want we koom’ uut Steenwiek weg mien jong. We hebben het goed en we gaan nog niet naar huis.
De volgende dag vind ik een briefje op tafel: Lieve Isabel, super om weer even in je huisje te zijn. Je had ons de inspectieronde moeten zien doen, haha! “Ze heeft geen rommel, hoe kan dat? Ze heeft bijpassende kussens, huh?” Dikke kussen van je Lu en Lies.
-
* Paris Hilton et al.: My New BFF (Best Friends Forever), MTV: 2009.
