her·in·ne·ren -innerde, h -innerd in het geheugen terugroepen: iem (aan) iets ~; zich iets ~
Er staat sinds gister een enorme plant in de gang. De plant van vriend. Ik mocht ‘m hebben omdat hij gaat emigreren. Vriend gaat weg, de liefde achterna. Nog meer herinneringen op de stapel van reeds aanwezige herinneringen aan van alles en nog wat. Ik ga naast de grote plant zitten, steek een sigaret op en herinner.
Als hij boodschappen doet en het kassameisje aan hem vraagt of hij het bonnetje wil, zegt hij standaard "no dear, my granny trusts me". Ik snapte ´m eerst ook niet. Hij geeft de mannen om zich heen interessante namen als chief, yankee, boss, alien, president… zou er een bepaalde rangorde in zitten? De vrouwen ontkomen er ook niet aan: empress, lioness, princess, sister, queen. Hedwig de koningin, ik de leeuwin. Verschil moet er zijn. Hij houdt van voetbal. Hij liet me kennismaken met FC Groningen en menige zaterdag stond ik aan de zijlijn van zijn beruchte club PKC ´83. Peizer Kamp Combinatie, what´s in a name? Als trouwe supporters dronken Hedwig en ik lauwe voetbalkoffie in de dug out, tijdens zijn ultieme wedstrijd: met de boys uitkomen voor de coffeeshop, tijdens het horecatoernooi in Groningen. Mooi man.
Hij jaagt mensen de stuipen op het lijf met zijn brutale trekken. Regelmatig schieten mijn oude buurvrouwtjes in de stress als hij met een uitdagende grijns de galerij oploopt. Yah man! Duwen ze de rollator net even iets harder vooruit. Hij nam me mee naar reggaeconcerten, op basis van een zeer stricte selectie. Al te arrogante artiesten werden door hem streng gemeden. Zo weet ik nu dat Alpha Blondy tot die categorie behoort, dat Morgan Heritage commercieel is en Gregory Isaacs een ouwe viezerik. De ontelbare avonden die we bij hem thuis sleten, hebben me inspiratie, liefde en ontspanning gebracht. En heel veel voedzame, smakelijke maaltjes, want wat kan die man koken. Omlijst met reggaemuziek en doordrongen van de geur van etherische, smeer- en haarolie. En natuurlijk een beetje van dat groene spul voor in de sigaretjes. Geeft niet, hoort bij het geloof. Rasta in de bocht.
Ik drink een glas wijn onder de plant, het is stil in huis. Ik ga hem missen. Ik herinner. Als zijn wasmachine kapot was, deed ik zijn was. Als mijn hart kapot was, deed hij net iets vaker een bezoekje. Even kijken of alles goed was en of hij nog iemand moest laten verdwijnen. "Trust me Iris, we make them disappear…" Toen hij met Hedwig naar Zimbabwe ging, moest ik op zijn auto passen, want in Beijum stond ´ie vast niet veilig. De dag na hun vertrek was hij al gejat. In Paddepoel dus.De herinneringen aan vriend zijn soepel verweven met de geschiedenis en de toekomst. En met hier en nu, met zijn planten en prullaria in mijn huis. Het past erbij, het klopt.
Ik sta op en blaas de kaarsjes uit. Dag plant, dag vriend, thank you for the memories. See you soon in London town.
