Ik: "Ben je vandaag vrij?"
Broer: "Ja, hoezo?"
Ik: "Nou, beetje rare vraag misschien, maar ik ga zo naar Lowlands en vroeg me af of je zin hebt om me weg te brengen?"
Hij: "Ja hoor."
Een paar uur later staat mijn broer op het podium van de Alpha tent naar de Jeugd van Tegenwoordig te kijken, met 15.000 man publiek tegenover zich. Hoe het zo kwam:
Ik pak de trein uit Groningen, stap uit in Meppel en daar staat hij te wachten met een glimlach op zijn gezicht. We weten allebei: de beste gesprekken hebben we in de Volkswagen Polo. Colaatje erbij, ramen open, cruisen, praten en genieten. Broer en zus. Lekker uitgebreid kletsen over pap en mam, over reizen, over werk, over vroeger, over later, over de liefde, over Steenwijk… Onze wegen scheiden dan altijd weer op de Oostermeenthe als we de Polo op paps oprit parkeren, maar deze keer niet. Deze keer is het Biddinghuizen waar we afscheid zullen nemen. Het is 16 augustus, het is Lowlands. Het is ook deze keer weer een fijne rit.
In de verte doemen de achtbanen van Walibi Flevo op tussen de boomtoppen, met daarachter verscholen de roodgele punten van de moeder aller festivaltenten: de Alphatent van Lowlands. Broer wordt nieuwsgierig; hij is er nog nooit geweest, en nu wel even héél dichtbij. Even later parkeren we de auto bij de backstage ingang, en zeggen we dankje en doei. Broer weer terug naar Steenwijk, zus naar het festivalgedruis.
Ik: "Broer! Rechtsomkeert! Er is een bandje over!"
Broer: "Ik kan niet keren op de snelweg!"
Een uur later pik ik hem op bij de ingang. Op zijn slippers, met een blikje bier in z’n hand en een grijns die maar niet van zijn gezicht verdwijnt, maakt hij zijn eerste Lowlands mee. Superdeluxe, acces all areas. Samen met mijn vrienden luisteren we naar Indiase Acid House, drinken we biertjes, eten we tussen de artiesten, slenteren we over het festivalterrein om uiteindelijk op het podium te belanden tijdens de show van de Jeugd van Tegenwoordig.
Broer: "Dit is niet normaal."
Ik: "Jawel hoor. Volgend jaar weer?"
En dan zit het er voor hem op, Steenwijk en werk wachten. Zus neemt de grijns van hem over en gaat door tot in de late uurtjes. Ze kan niet wachten tot het volgende ritje door de polder, met broer in de Polo.
