Ik zit naast Theo in de auto als hij zegt “zullen we even langs de BP om te kijken of je guy er is?” Een beetje betrapt voel ik me wel. Kennelijk heb ik aan nogal veel mensen verteld over Wesley. Wesley van de BP.
BP Paddepoel is niet zomaar een tankstation, nee, het is de chillste pomp van Groningen. Zo staat te lezen op de BP Paddepoel Hyves. De BP is een hangplek voor de scooterjeugd, een showroom voor opgepimpte Honda Civics en een catwalk voor jongens en meiden met zonnebrillen, cornrows en trainingspakken. Tegen een achtergrond van dan weer gangsterrap, dan weer reggae. Afhankelijk van wie er achter de balie staat.
Waaide er ooit eens aan voor een ijsje en zag achter de kassa de meest innemende en ontwapenende glimlach ooit. Ik kreeg een blos van een puber. Uit nieuwsgierigheid ging ik nog eens terug. Voor een pakje kauwgom, een rolletje menthos, een blikje cola-light, dat soort broodnodige zaken. Maar vooral voor die glimlach. En ik noemde hem Wesley. Wesley van de BP.
Onder milde dwang nam ik Hedwig een keer mee en Wesley had op haar hetzelfde effect. Eenmaal buiten had ze een nogal dromerige blik in haar ogen. Haar kerstboom kwam dat jaar van de BP. Evenals de boedelbak voor de verhuizing van mams. Ook mannen waren niet ongevoelig voor zijn charme. Mats reed er graag een stukje voor om als er getankt moest worden, en spotte hem zelfs buiten zijn vaste stek: “Psst… Wesley is op de vishengelbeurs!”
Op een dag kon ik m’n nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en heb ik stiekem aan een van zijn collega’s gevraagd hoe Wesley nou eigenlijk in-het-echt heette. Met stomheid geslagen hoorde ik het antwoord aan: “Hij heet Lesley.” Dus.
Leuke Wesley van de BP, nu je niet meer bij de chillste pomp van Groningen werkt, is het er niet meer hetzelfde. De sjeu is eraf. De andere pubers halen het niet bij jou. Ik weet niet waar je tegenwoordig staat te glimlachen, maar ik hoop dat je het goed hebt. Dank voor twee jaar cola en diesel met een gouden randje.
-
Luistertip:
Alicia Keys – U don’t know my Name
(hihi)
